|
|
| Bindokuzyüz Kırkbeş [ daha önce 42 kişi bu şarkıyı görüntülemiş. ] |
Gel asırlardan uzanda tut ellerimi sımsıcak
Yoksa bendeki çocukta böyle çaresiz kalacak
Öfke ile beslenen çocuklar yalnızdırlar
Ve ümitleri çiçeklerden acıları tarihlerden
Senin gibi benim gibi onlar da hep insandılar
Ve sevgiye inandılar
Ve saygıya inandılar
Senin gibi benim gibi
Onlar biraz terkedilmiş
Biraz küskün çocuktular
Sanki biraz incitilmiş
Sanki yetersiz sevilmiş
Sanki utandılar kavgadan ve sustular
Öp incilenen gözyaşları
Kurusun inançlarımda
Sene bin dokuz yüz kırkbeş
Onlar da hep insandılar
Ve sevgiye inandılar
Ve saygıya inandılar
Senin gibi benim gibi |
|
|
|
|
